اگه یادتون باشه تو شرایط بحرانی فصل پیش همیشه میومدم و از امید حرف می زدم... همه رو به پا پس نکشیدن از حمایت تشویق می کردم و سعی می کردم جو بسیار خشنی که هوادارا بر علیه استقلال ایجاد کرده بودن رو آروم کنم. نظرای جالبی هم تو اون شرایط در وبلاگ می دیدم! خیلیا از دست من هم خسته شده و به مطلبا و حمایت افراطی که انجام میدادم شدیدا معترض بودن. ولی من هیچ وقت از خط خودم خارج نشدم و اونقدر ادامه دادم که بالاخره شب سیاه تموم شد و با قهرمانی تو جام حذفی به صبح سپید رسیدیم! بله! این قهرمانی به اونایی تعلق داشت که تصویر یه هوادار واقعی و عاشق رو به همه نشون دادن.کمی از شدت خشم هوادارا کاسته شد و نتایج ضعیف لیگ برتر با قهرمانی در جام حذفی کمرنگ تر شد.

چیزی که واسه همه خوشحال کننده بود راه یافتن آبی پوشان پایتخت به لیگ قهرمانان آسیا بود. جامی که همه ی هوادارا الان بی صبرانه در انتظار شروع شدنش هستند. با کادر فنی و بازیکنان خوبی که داریم انتظار ها از تیم بسیار بالاست. همه می دونیم که باید با حمایت همه جانبه و بی کم و کاست روحیه ی تیم رو بالا نگه داریم و از به حاشیه رفتن تیممون بترسیم!!!

همه ی حاشیه ها می تونست بعد از دربی شروع بشه که متاسفانه داره همین اتفاق می افته... اون مساوی تلخ امسال هم مثل سال های قبل هوادارا رو از شادی برتری مطلق مقابل پرسپولیس محروم کرد. هزارتا شاید و اگر می تونست اتفاق بیوفته تا که ۳دقیقه ی باقی مانده ی وقت های اضافه به پایان برسه و اختلاف استقلال در صدر جدول با تیم دوم به ۸امتیاز و با تیم سوم به ۱۲ امتیاز برسه. شاید اگر علی علیزاده به بازی نمیومد و اون حرکت بچه گانه رو انجام نمی داد! شاید اگر سیاوش اکبرپور اون تک به تک فضایی رو از دست نمی داد! شاید اگر آرش برهانی پاس جلوی دروازه ی خالی رو زودتر به سیاوش می داد! شاید اگر ژنرال قید تعویض در وقت اضافه رو می زد! و هزار تا شاید دیگه...

نباید افسوس ثانیه های از دست رفته رو خورد! مهم نیست که چه اتفاقاتی می تونست بیوفته! مهم اینه که الان چه موقعیتی داریم و چه آینده ای می تونیم واسه خودمون رقم بزنیم. همین افسوس ها باعث می شه که روحیه ی همه پایین بیاد و این روحیه ی از دست رفته امروز منجر به اتفاقی دلخراش تر واسه تیم محبوبمون و بازیکنای آبی دلش شد! حتی ۱درصد احتمال نمی دم که اتفاق بدی که امروز در شیراز واسه استقلال افتاد و باعث رقم خوردن یک نتیجه ی سنگین واسه تیممون شد به خاطر نبود چند تا از بازیکنای کلیدیمون بوده!!! در بازی های قبل هم اتفاق افتاده بود که این بازیکنا رو نداشتیم و نتیجه گرفتیم. اونم یه نتیجه ی دلچسب! همه ی اینا به خاطر روحیه ی پایین بازیکنا بود که بعد از تساوی تلخ دربی شروع شد! بعد از اون بازی حرف هایی در مورد استقلال و ژنرال و بازیکنای زحمتکش این باشگاه زده شد که اونا رو به حاشیه و از دست دادن جام نزدیک می کرد و اعتماد به نفسی که در نتیجه ی بازی ها و نتایج پرگل به دست اومده بود رو کاهش می داد...

از شما هوادارای آبی دل خواهش می کنم با صبوری از تیم محبوبمون حمایت کنیم تا به مقصد برسند! نه تنها ورزشگاه آزادی بلکه همه ی ورزشگاه های کشور از الان تا بازی آخر باید مملو از هوادارا ی پر شور و عاشق آبی دل باشه! یادتون باشه که ما ۳تا جام رو پیش رو داریم و باید با قدرت تمام حامی تیممون باشیم!

در آخر هم از دوستانی که میان و اخبار جالبی رو تو آرشیو نظرات بلاگ بنده منتشر می کنن کمال تشکر رو دارم و ازشون خواهش می کنم با ذکر نام و آدرس ایمیل یا وبلاگشون اجازه بدن که یک تبادل نظر مفید و موثر داشته باشیم! امیدوارم که به این همکاری دورادور ادامه بدن...

مثل همیشه مطلبمو با یه شعر تموم می کنم! شعری که در شرایط بحرانی استقلال زیاد تو وبلاگ من خوندید...

    دست به دست من بده. پا به پای من بیا                     
              بگو امروز مال عشق. بگو فردا مال ماست