پرسپولیس قهرمان یه هه هه هه هه

بالاخره شیشه ی لبخندمون رو شکستی...!

ما که رفتیم آسیا ... لق لنگیا!

فینال جام حذفی ایران

استقلال تهران ۳ - ۱ پگاه گیلان

اینقدر هیجان زده هستم که نمی دونم چی بگم!

داش علی دوستت داریم

فقط به همراه تمام هوادارای آبی دست حاج علی رو می بوسم و به خاطر نشون دادن غیرت آبی در طول این سال ها ازش تشکر می کنم!

بیا بیا تک ستاره ی فوتبال ایران

دوست داریم داش علی رضای منصوریان

جمله آخر داش علی تو ورزشگاه اشگ همه هوادارا رو در اورد:

در شکل گرفتن علی منصوریان تک تک شما نقش داشتید. شما هیچ وقت منو روی هیچ نیمکتی مقابل استقلال نخواهید دید...

هوادارا ترکوندین

بعد ازون یه دستخوش جانانه به هوادارایی میگم که روز دوشنبه استادیم آزادی رو بارها ترکوندن و باعث شدن که هم روحیه بچه ها بره بالا هم پگاهیا پاپیون کنن!!!

نکته بسیار قابل توجه نظم وصف نا پذیر جشن قهرمانی استقلال بود که به خیلیا درس فرهنگ داد. در طول جشن قهرمانی حتی یک تماشاچی هم در زمین دیده نشد.

دمت گرم مجتبی جون

میرسیم به مجتبی جباری که دیروز ستاره استقلال بود و با پاس گل ها و گلش استقلال رو به جام رسوند. مجتبی به بعضیا ثابت کرد که فکرایی که در اواسط فصل در موردش می کردن کاملا نادرست بوده و اون تو بازی هرچی داره واسه استقلال و هواداراش می ذاره وسط!

مرسی امید رفت و برگشت

امید جونم که اینقدر تو زمین رفت و برگشت که همه انگشت به دهن مونده بودن! امید دیروز انرژی عجیبی داشت و با دوندگی بی امانش باعث برتری کامل استقلال در کناره ها شده بود. امیدواریم امیدمون همیشه اینجوری پرامید باشه...

ایول مهدی امیر آبادی

مهدی هم با گل اول انژی و روحیه زیادی به تیم داد و بچه ها رو روبه جلو حرکت داد! غیر از گلی که زد با نفوزای سریعش موقعیتای زیادی رو روی دروازه پگاه ایجاد کرد...

خسته نباشید امیرحسین صادقی.پیروز قربانی

دیروز این دوتا بازیکنی که در کنار وحید طالبلو از ۱۶ سالگی در استقلال بازی می کردن یه دیوار جلوی پگاهیا کشیده بودن! اینقدر با غیرت و تعصب و جنگنده بازی می کردن که انگار یه دیوار جلوی دروازه وحید درست شده بود. هر توپی می اومد اصلا وارد محوطه جریمه نمی شد و بر میگشت!!! هرچند پیروز در دقایق آخر با داش علی تعویض و امیرحسین هم آخر بازی اخراج شد ولی اسم اندو بازیکن در این فینال به یاد ماندنی ماندگار شد! اینم بگم که بعد از بازی پیروز باغیرت داش علی رو رو دوشش گذاشت و دور افتخار زد!

خدا قوت میثم منیعی. پژمان منتظری. بیژن کوشکی

اول یه خدا قوت به میثم میگم که دیروز واقعا یکی از بازی های خوبش رو به نمایش گذاشت و همه رو به تحسین وا داشت. خداییش جاش تو تیم ملی خالیه! مثل خیلی از بازیکنای اس اس! بعدشم به پژمان و بیژن دستخوش میگم که هرچند زیاد آماده نبودن ولی هرچی داشتن تو زمین گذاشتن و غیرت آبی آبی دلا رو نشون دادن...

مرامتونو عشقه داش علی علیزاده.آرش برهانی.فرهاد مجیدی

هرچند ژنرال زود تصمیم به تعویض داش فرهاد گرفت ولی تو همون دقایقی که تو زمین بود تمام حرکتاش لرزه به اندام نادر شصت نشان مینداخت و همه هوادارای توی ورزشگاه رو نیم خیز میکرد! آرش برهانی هم با تیر خلاصی که به پگاهیا زد تمام ناکامی های فصلشو به دست فراموشی سپرد و خودشو به فصل درخشان آینده امیدوارتر کرد. داش علی علیزاده هم که با اون اوتاش که فرقی با سانتر و ضربه آزاد و کرنر نداری و شاید هم خطرناک تره بارها روی دروازه موقعیت ایجاد کرد و یکیش هم توسط مجتبی جباری گل شد. تو نیمه دوم هم یکی از اوتاش مستقیم رفت تو گل!!! خلاصه امیدواریم علی جون هم در آینده موفق باشه.

داش وحید بوفون این قهرمانی نصفش مال تو!

نمی دونم با چه زبونی از داش وحید تشکر کنم! تو تمام اون وقتایی که استقلال در بدترین وضع خودش بود و استقلال تاریکترین ثانیه های تاریخش رو سپری می کرد یه نفر بود که با آمادگی غیر قابل وصف و غیرت آبی و دل پاکش تیم رو نجات میداد و نمیذاشت که از این پایین تر بره! امثال یه جوون با لیاقت ناجی دل آبی آبی دلا بود! جوونی که تو ۳تا بازی یه تنه استقلال رو برنده کرد و به مرحله های بالا اورد. تو اصفهان بازی با ذوب آهن ۳تا پنالتی گرفت! تو آزادی بازی با راه آهن ۳تا پنالتی گرفت! و بالاخره تو بازی نیمه نهایی تو خوزستان جلو فولاد ۲تا پنالتی گرفت و استقلال رو به فینال اورد. وحید جون من و تمام هوادارا دستتو می بوسیم و از اینکه در تاریکترین دقایق فانوس امیدمونو روشن نگه داشتی ازت عاشقانه تشکر می کنیم.

و دستخوش ژنرال...

ژنرال محبوب بااومدنش در اواخر فصل امید رو به استقلال برگردوند و انرژی خاصی به بازیکنا داد! مثل همیشه نظم رو به تیم اورد و همه رو دلگرم کرد. خوشحالیم که بازگشت دوباره ژنرال به استقلال با قهرمانی همراه بود! امیدواریم با این مربه ارزشمند فصل آینده بازی های زیبایی رو از استقلال ببینیم و قهرمانی لیگ رو با اون تکرار کنیم...

و مثل همیشه زنده باد حاجی

از تمام کسایی هم که در طول این فصل تلخ به استقلال کمک کردن تشکر میکنم! از اونایی که در مقاطعی هرچند کوتاه به کمک استقلال شتافتند و بار این تیم رو کم کردن صمیمانه سپاسگذارم و امیدوارم که هرجا هستند سلامت باشند!

و دست تمام بازیکنا و کادر فنی که اسمشونو بالا نیوردم رو میبوسم و براشون آرزوی بهبودی دارم.

ولی خداوکیلی فراموش نکنیم...

فراموش نکنیم خدمت صادقانه و زحمتای مرد اسطوره ای استقلال رو! مردی که خیلی تلاش کرد و از جون مایه گذاشت و لی اینقدر بد اورد که از پا افتاد و رفت...

اینقدر از اینور اونور بهش فشار اوردن! ولی اون بی توجه به تمام سنگ هایی که جلو پاش بود یه نفس جلو می رفت و فقط به استقلال و هواداراش فکر می کرد و دل آبی خودشو به تمام هوادارای آبی دل نشون داد! هوادارا هم نشون دادن که ناصر خان رو درک کردن...

خاطره ی به یاد ماندنی در آخر بازی با پیکان تو آزادی که استقلال در حالی که ۲-۰ جلو بود در نیمه دوم ۳-۲ باخت! تماشاچیای استقلال آخر اون بازی تا ۳۰ دقیقه بعد از بازی تو آزادی مونده بودن و ناصر خان محبوبشونو تشویق می کردن! آره همون بازی که بعدش فدراسیون به خاطر رفتار جوانمردانه هوادارا پاداش خوبی به باشگاه داد! افتخاری که هیچ تیمی در این فصل نداشت!!! آره! هیچ وقت یادمون نمی ره!

یادمون باشه...تورو خدا فراموش نکنیم:

محبوب استقلال کیه ... ناصر خان حجازیه